चार फिट हिलोमा पुरिएको घरमा सेवाले फर्कायो मुस्कान, तीन दिन सेवा गरेर फर्किए सेवादल

गल्छी, धादिङ, २४ भाद्र । बाढीले घर मात्रै पुरिएको थिएन, सुशीला खड्का र उहाँका श्रीमानका आँखामा सजिएका आशाका किरणसमेत हिलोभित्र पुरिएका थिए। दुवै जना अपाङ्ग हुनुहुन्छ। पाँच कोठाको घरमा चार–पाँच फिटभन्दा बढी हिलो र माटो भरिएपछि आफ्नै घरभित्र उभिनु पनि उनीहरूका लागि कठिन बनेको थियो। जीवनभरको दुःख, अभाव र संघर्षसँगै जोडिएको आश्रयस्थल एकैपटक हिलोको थुप्रोमा परिणत भएपछि उनीहरूको पीडा शब्दमा व्यक्त गर्न सकिने अवस्था थिएन।

तर पीडाको त्यही अँध्यारोबीच मानवताको एउटा उज्यालो किरण बनेर सन्त निरंकारी मण्डल नेपालका सेवादल तथा स्वयंसेवक सन्त–भक्तहरू त्यहाँ पुगे। सेवा अभियानको तेस्रो दिन बिहानैदेखि उनीहरू सुशीला खड्काको घर सफाइमा जुटे। घरभित्र जमेको बाक्लो हिलो र माटो निकाल्नु थियो, कुहिएर काम नलाग्ने बनेका सामान हटाउनु थियो र फेरि त्यही घरलाई बस्न मिल्ने बनाउनु थियो।

काम सहज थिएन। चार–पाँच फिटभन्दा माथि जमेको हिलो निकाल्दै जाँदा शरीर थाक्थ्यो, पसिना बग्थ्यो। तर सेवामा जुटेका ती हातहरू रोकिएनन्। न तिर्खाको चिन्ता, न भोकको वास्ता, न चर्को गर्मीको पीडा—उनीहरूको मनमा एउटै भावना थियो, ‘दुःखमा परेको मानवलाई सकेको सहयोग गर्नु नै सच्चा सेवा हो।’

बिहानदेखि साँझसम्म निरन्तर श्रम गरेपछि अन्ततः त्यो घरले फेरि आफ्नो स्वरूप पायो। हिलोले छोपिएका भुइँहरू सफा भए, काम नलाग्ने सामानहरू व्यवस्थित रूपमा हटाइए र लामो समयदेखि पीडाले थिचिएको त्यो घर फेरि बस्नयोग्य बन्यो।

घर सफा हुँदै जाँदा सुशीला खड्का र उहाँका श्रीमान्का आँखामा देखिएको खुसी सायद त्यो दिनको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि थियो। विपत्तिले खोसेको आफ्नो घरको न्यानोपन फेरि फर्किएपछि दम्पतीको अनुहारमा आएको मुस्कानले त्यहाँ खटिएका प्रत्येक सेवादल तथा स्वयंसेवकको थकान मेटाइदिएको थियो। उनीहरूले भावुक हुँदै सेवादल तथा स्वयंसेवक सन्त–भक्तहरूलाई मुरीमुरी धन्यवाद दिए।

यो केवल एउटा घरबाट हिलो हटाउने काम थिएन। यो त विपत्तिले थिचिएको एउटा परिवारको मनबाट निराशाको बोझ हटाउने प्रयास थियो। यो श्रम मात्रै थिएन, मानवले मानवप्रति प्रकट गरेको करुणा थियो। जहाँ शब्दले साथ दिन सक्दैन, त्यहाँ सेवाका हातहरू बोल्छन्। जहाँ आँसु पुछ्ने कोही हुँदैन, त्यहाँ मानवताको स्पर्शले आशा जगाउँछ।

त्यस दिनको सेवा सम्पन्न गरी साँझ काठमाडौ फर्किने क्रममा गल्छी गाउँपालिका–६ का प्रतिनिधि तथा समाजसेवी राजकुमारजीले सन्त निरंकारी मण्डल नेपालले निःस्वार्थ रूपमा सञ्चालन गरेको सेवाकार्यको प्रशंसा गर्दै धन्यवाद व्यक्त गर्नुभयो। उहाँले विपत्तिको समयमा निःस्वार्थ भावले गरिएको यस्तो सेवाले पीडित परिवारलाई ठूलो राहत मिलेको बताउँदै आगामी दिनमा पनि अप्ठ्यारोमा परेका नागरिकका लागि यस्तै सहयोगका हातहरू अगाडि बढ्ने विश्वास व्यक्त गर्नुभयो। मिसनले पुर्‍याएको योगदान स्थानीयवासीको स्मृतिमा सधैं रहने उहाँको धारणा थियो ।

सेवाको अवसर प्रदान गर्नुका साथै आवश्यक समन्वय र सहयोग गरेकोमा गाउँपालिकाप्रति धन्यवाद व्यक्त गर्दै सन्त निरंकारी मण्डल नेपालका क्षेत्रीय सेवादल सञ्चालक बाबुराज महर्जनले मानवताको सेवामा कुनै स्वार्थ नहुने बताउनुभयो। उहाँले भन्नुभयो, “हामी सबै नेपाली हौ, एकै ईश्वरका सन्तान हौ। मानव भएर जन्मिएपछि एकलाई परेको दुःखमा अर्कोले आफ्नो क्षमता अनुसार साथ दिनुपर्छ भन्ने भावनाले हामी सेवामा जुटेका हौ।”

महर्जनका अनुसार सतगुरु माता सुदीक्षा जीबाट प्राप्त अमूल्य ब्रह्मज्ञानले मानवभित्र लुकेको सेवा, प्रेम र करुणाको भावनालाई जागृत गराएको छ। मानवताको संरक्षण र विश्व भाइचाराको भावना फैलाउनु नै मिसनको मूल उद्देश्य रहेको उहाँले बताउनुभयो।

“परिआएको अवस्थामा तपाईले हामीलाई र हामीले तपाईलाई जोगाउने, यही भाइचाराको भावना समाजमा फैलिनुपर्छ। मानवताको पीडा जहाँ हुन्छ, सेवाको हात त्यहाँ पुग्नुपर्छ। यही भावनालाई आत्मसात् गर्दै सन्त निरंकारी मिसन संसारभरका मानवसँग हातेमालो गर्दै अघि बढिरहेको छ,” महर्जनले बताउनुभयो।

तीन दिनसम्मको सेवा यात्रालाई उहाँले अत्यन्तै मधुर, भावनात्मक र प्रेरणादायी अनुभवका रूपमा स्मरण गर्दै सेवाका क्रममा गल्छी गाउँपालिकाले गरेको सहयोग, समन्वय र सहजीकरणप्रति उहाँले हृदयदेखि नै धन्यवाद व्यक्त गर्नुभयो।

विपत्तिले घर भत्काउन सक्छ, हिलोले आँगन पुर्न सक्छ, दुःखले मानिसको मन कमजोर बनाउन सक्छ; तर मानवताको सेवामा उठेका हातहरूले फेरि आशाको घर बनाउन सक्छन्। यही विश्वास बोकेर सन्त निरंकारी मण्डल नेपालका सेवादल तथा स्वयंसेवक सन्त–भक्तहरूको टोलीले आगामी दिनमा पनि आवश्यक परेको ठाउँमा सेवाका हातहरू फैलाउने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्दै साँझ गल्छीबाट काठमाडौ फर्किएको थियो। त्यो घरबाट हिलो त हट्यो नै, त्यससँगै एउटा पीडित परिवारको मनबाट निराशाको केही अँध्यारो पनि हट्यो। सेवाले घर मात्र सफा गरेन, आँसुबीच मुस्कान पनि फर्कायो।

सेवाकार्यमा सन्त निरंकारी मण्डल नेपालका केन्द्रीय सचिव अनिल महर्जन, केन्द्रीय सदस्य तथा क्षेत्रीय सेवादल सञ्चालक बाबुराज महर्जन, सेवादल सञ्चालक, सेवादल शिक्षकलगायत करिब तीन दर्जनभन्दा बढी सेवादल तथा सन्त–भक्तहरूको सक्रिय सहभागिता रहेको थियो।