बाढीपीडितको पीडामा मल्हम लगाउँदै सन्त निरंकारी आदर्श विद्यामन्दिर, ६९ हजार ५ रुपैयाँ गरयो सहयोग

टीकापुर, २५ भदौ । बाढीको भेलले कसैको घर बगाएको छ, कसैको आँगन रित्तिएको छ। कसैको वर्षौँको मेहनत माटोमा मिसिएको छ भने कसैको चुलो निभेको छ। आँखाभरि आँसु, मनभरि पीडा र भविष्यप्रति अनिश्चितता बोकेर बसेका बाढीपीडित परिवारका लागि अहिले हरेक सहयोगको हात आशाको किरण बनेको छ। यही पीडा र मानवीय संवेदनालाई आफ्नै पीडा सम्झँदै सन्त निरंकारी आदर्श विद्यामन्दिर टीकापुरले बाढीपीडितको राहत तथा पुनःस्थापनाका लागि ६९ हजार ५ रुपैयाँ सहयोग गरेको छ।

उक्त रकममध्ये विद्यालयका शिक्षक–शिक्षिकाको तर्फबाट ६३ हजार ५०० रुपैयाँ र विद्यार्थी भाइबहिनीको तर्फबाट ५ हजार ५०५ रुपैयाँ रहेको छ। विद्यालयका अध्यक्ष प्रकाश भण्डारी तथा एकाउन्टेन्ट विश्वास निरंकारीले बुधबार टीकापुरस्थित आइएमई ग्लोबल बैंकमा पुगेर उक्त रकम प्रधानमन्त्री बाढीपीडित राहत कोषमा जम्मा गरेका हुन्।

यो रकम केवल पैसाको हिसाबले हेर्ने हो भने एउटा सहयोग मात्र हो। तर त्यसमा जोडिएको भावना हेर्ने हो भने यो पीडामा परेका परिवारप्रतिको आत्मीयता, करुणा र मानवताको एउटा सुन्दर उदाहरण हो। आफूले खाइपाई आएको पारिश्रमिकबाट केही अंश छुट्याएर शिक्षक–शिक्षिकाले बाढीपीडितका लागि सहयोग गरेका हुन्। आफ्ना आवश्यकता र व्यक्तिगत खर्चका बीचबाट पनि विपद्मा परेका परिवारलाई सम्झनु उनीहरूको मानवीय जिम्मेवारीप्रतिको संवेदनशीलता हो।

तर यस सहयोगको सबैभन्दा कोमल र हृदयस्पर्शी पक्ष भने विद्यालयका साना–साना विद्यार्थी भाइबहिनीले देखाएको त्याग र सेवाभाव हो। आफ्नो खाजाका लागि छुट्याइएको रकमबाट केही बचाउँदै विद्यार्थीहरूले ५ हजार ५०५ रुपैयाँ संकलन गरेर बाढीपीडितलाई सहयोग गरेका छन्।

उनीहरूका लागि त्यो रकम सायद कुनै दिन मन परेको खाजा खान खर्च हुने थियो। सानो उमेरका ती बालमनमा आफ्ना इच्छा र रहरहरू पनि थिए होलान्। तर बाढीले घरबारविहीन बनाएका, भोक र पीडामा छटपटाइरहेका दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीको अवस्थालाई सम्झेर उनीहरूले आफ्ना साना खुसीहरू थाती राखे। आफ्नो खाजाको पैसाबाट केही रकम बचाएर अरूको आँसु पुछ्ने प्रयास गरे।

उनीहरूले रकम मात्र दिएनन्, आफ्नो बालहृदयमा उम्रिएको करुणा दिए; आफ्नो सानो खुसी त्यागेर पीडितको जीवनमा आशाको एउटा सानो दीप बालिदिए।

बाढीको भेलले घरका भित्ताहरू भत्काउन सक्छ, अन्नपात बगाउन सक्छ, वर्षौँको कमाइ क्षणभरमै माटोमा मिलाउन सक्छ। तर मानवीय संवेदनाले भने विपत्तिले भत्काएको मनलाई फेरि उठ्ने साहस दिन सक्छ। पीडामा परेको व्यक्तिका लागि कसैले दिएको एउटा हात, बोलेको एउटा आत्मीय शब्द वा गरेको सानो सहयोग पनि कहिलेकाहीँ जीवन जत्तिकै ठूलो भरोसा बन्न सक्छ।

त्यसैले विद्यार्थी भाइबहिनीले खाजाको रकम बचाएर गरेको यो सहयोग रकमको आकारले होइन, त्यसमा लुकेको त्याग र भावनाले ठूलो छ। यसले मानवता उमेरले होइन, मनको संवेदनाले ठूलो बनाउँछ भन्ने सन्देश दिएको छ।

विद्यालयले शिक्षा केवल पाठ्यपुस्तकका अक्षर पढेर परीक्षा उत्तीर्ण गर्नु मात्र नभएको जनाएको छ। शिक्षा भनेको दुःखमा परेकाको दुःख बुझ्नु, आँसु देख्दा मन पग्लिनु, विपद्मा परेकालाई आफ्नो सम्झनु र आफूले सकेको सानो सहयोगबाट भए पनि कसैको जीवनमा आशा जगाउनु पनि हो। यही भावनालाई व्यवहारमा उतार्दै शिक्षक–शिक्षिका र विद्यार्थीले बाढीपीडितका लागि सहयोग गरेको विद्यालयले जनाएको छ।

बाढीपीडित परिवारका लागि यो सहयोगले उनीहरूले गुमाएको सबै कुरा फर्काउन नसक्ला। बगेको घर पुनः बनाउन समय लाग्ला, गुमेको सम्पत्ति फर्काउन कठिन होला। तर विपत्तिको अँध्यारोबीच कसैले आफ्नो पीडा बुझिदिएको अनुभूति भने पीडितका लागि ठूलो साहस बन्न सक्छ।

‘तपाईहरू एक्लै हुनुहुन्न, तपाईको दुःखमा हामी पनि साथमा छौ’ भन्ने भावनासहित गरिएको यो सहयोगले बाढीपीडितप्रति विद्यालय परिवारको ऐक्यबद्धता प्रकट गरेको छ।

सन्त निरंकारी आदर्श विद्यामन्दिरको यो पहलले सेवा, दया, करुणा र सामाजिक उत्तरदायित्वलाई व्यवहारमै उतार्ने प्रेरणा दिएको छ। बाढीले थिलथिलो पारेका मनहरूमा एउटा सानो आशाको किरण बनेर पुगेको यो सहयोगले विपत्तिमा मानवता अझ बलियो हुन्छ भन्ने सन्देश दिएको छ।